Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013

ASTARTE: Συνέντευξη με την Tristessa

Την Tristessa των Astarte φιλοξενεί αυτή τη φορά το Under The Sign Of Metal και ο Δημήτρης Άγας είχε την ιδιαίτερη τιμή να μιλήσει μαζί της. Διαβάστε παρακάτω για τα σχέδια της μπάντας, τον δίσκο που ετοιμάζουν και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα απο το ένδοξο παρελθόν τους...

Καλησπέρα Tristessa, παρατηρείται μια κινητικότητα στο στρατόπεδο των Astarte τελευταία με την κυκλοφορία των τριών πρώτων δίσκων σας σε βινύλιο από την Supreme Music Creations, θες να μας πεις δυο λόγια για αυτό;
  
Αποφασίσαμε μετά από χρόνια να κυκλοφορήσουμε τα τρία πρώτα μας albums. Αυτή η κίνηση έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια, εφόσον πολύς κόσμος μας ζητούσε τα albums σε μορφή βινυλίου, αλλά οι συνθήκες δεν ήταν οι κατάλληλες τότε . Ο καιρός ήταν ο σωστός και έτσι ηρθαμε σε συμφωνία με την S.M.C. για τις τρεις κυκλοφορίες, οι οποίες θα γίνουν σταδιακά και θα κυκλοφορήσουν σε ιδιαίτερες εκδόσεις. Τα albums είναι τα: 1. "Doomed Dark Years", 2. "Rise From Within", 3. "Quod Superius Sicut Inferius".

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζετε και κάποιο νέο υλικό, πότε να το περιμένουν οι φίλοι της μπάντας; 

Έχουμε έτοιμες νέες ιδέες, τις οποίες δουλεύουμε και ευελπιστούμε σύντομα να κάνουμε τις σχετικές ανακοινώσεις. Ο καινούργιος δίσκος θα είναι πιο δυνατός σε σχέση με ότι έχουμε κάνει και τα κομμάτια πιο μικρά σε διάρκεια, θέλουμε να είναι πιο άμεσος και επιθετικός. Ωστόσο λόγω των εποχών, είμαι λίγο επιφυλακτική στο χρόνο κυκλοφορίας, μιάς και το γεγονός ότι δεν έχουμε ακόμα κάποιο συμβόλαιο, ώστε κάποια εταιρεία να μας αναλάβει, καθυστερεί κάποιες διαδικασίες. Αυτό μπορεί να έχει μια χρονική καθυστέρηση, αλλά από την άλλη πιστεύω ότι θα λειτουργήσει θετικά στο να βγει ένα πολύ καλά δουλεμένο αποτέλεσμα. Το σίγουρο είναι ότι έχουμε σκοπό να βγάλουμε νέο δίσκο, αφού έχουμε μεγάλη διάθεση να μοιραστούμε τη μουσική μας με τον κόσμο. 

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω τον χρόνο...O δίσκος σας “Doomed Dark Years” είναι ο πρώτος Αll Female Black Metal δίσκος στην ιστορία του ιδιώματος, πως αισθάνεσαι γι αυτή την ιστορική επιτυχία;

Το σίγουρο είναι ότι όταν ξεκινήσαμε να παίζουμε, δεν ξέραμε ότι θα μπούμε με αυτό τον μοναδικό τρόπο στο χώρο. Είχα αρκετό πείσμα και επιμονή και ο σκοπός μου ήταν να φτιάξω την δική μου μπάντα με γυναικεία μέλη, όπως και έτσι έγινε. Ο τότε χώρος ήταν καθαρά ανδροκρατούμενος και ήταν μεγάλο βήμα που κατάφερα να ανοίξω ένα νέο παράθυρο στο ΒΜ και στο να είναι αποδεκτά τα γυναικεία μέλη στο συγκεκριμένο ιδίωμα του Metal και να σπάσω ένα κατεστημένο. Πραγματικά είμαι υπερήφανη για τον πρώτο μας δίσκο, ο οποίος αντιπροσωπεύει το Black Metal της εποχής. Μετά από τόσα χρονιά που έχει κυκλοφορήσει ο πρώτος μας δίσκος, μου στέλνουν μυνήματα κοπέλες που παίζουν μουσική, που αναφέρουν ότι ήμουν παράδειγμα για αυτές, κάτι που είναι ιδιαιτέρα τιμητικό για εμένα, μιάς και το μονό που ήθελα ήταν να παίζω την μουσική που με εκφράζει.

Αντιμετωπίσατε ποτέ θέματα προκατάληψης απέναντι στο φύλο σας σε ένα τόσο ανδροκρατούμενο είδος μουσικής; 

Το κυρίως πρόβλημα ήταν ότι ήμασταν γυναίκες και ιδιαίτερα στην Ελλάδα είχαμε τις πιο τρανταχτές αντιδράσεις κατά της μουσικής μας και κατά του φύλου μας και οι περισσότεροι από αυτούς μας έκριναν χωρίς καν να έχουν ακούσει την δουλειά μας. Φυσικά μετά από χρόνια και αφού φτάσαμε στον τέταρτο και πέμπτο δίσκο, το σκηνικό άλλαξε τελείως, όχι μόνο σε εμάς, αλλά και γενικότερα οι γυναίκες ήταν και είναι πλέον αποδεκτές στο είδος και αυτή την στιγμή βλέπω την αποδοχή και την στήριξη, ιδιαίτερα των Ελλήνων. 


Έχετε συνεργαστεί με σπουδαίους μουσικούς όπως ο Sakis Tolis (Rotting Christ), Seth Siro Anton (Septicflesh), Sagrath (Dimmu Borgir), Attila Csihar (Mayhem) και την Angela Gossow (Arch Enemy), θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας το πως είναι να συνεργάζεσαι με αυτούς τους ανθρώπους;

Ήταν και είναι μεγάλη μου χαρά που είχα την τιμή να συνεργαστώ με τον κάθε έναν από τους παραπάνω και να προσθέσω και τον TSK Henri από God Dethroned, σε ένα "καταραμένο ντουέτο", στο "Queen of the Damned" και τον Nicola SIC Maiis από LLOTH/Insected. Κάθε συνεργασία ήταν ξεχωριστή, αφού ο καθένας με τον τρόπο του πέρασε στα κομμάτια μας τον εαυτό του. Εγώ είχα την τύχη να γνωρίζω μέσο προσωπικής μου αλληλογραφίας τον Shagrath, την Angela και τον Henri. Με την Angela που τραγούδησε στο "Black at Heart", η πρώτη μας επικοινωνία ήταν στο ξεκίνημά της με τους Arch Enemy, όπου η ίδια επικοινώνησε μαζί μου για ένα βιβλίο που έγραφε, για τις γυναίκες στο Black Metal και ήθελε να συμμετάσχω και εγώ στο βιβλίο της. Έπειτα κρατήσαμε επαφή, ώσπου μετά από χρόνια της έκανα πρόταση για guest φωνητικά και το αποτέλεσμα ήταν δυνατό και δέσαμε απόλυτα. Της αναγνωρίζω ότι έκανε τα φωνητικά εν καιρό περιοδείας των Arch Enemy, που όλα είναι υπό πίεση. Με τον Shagrath στο "Ring of Sorrow’", η συνεργασία ήταν όταν είχαν έρθει στο Ρόδον για μια συναυλία . Ήταν συνεργάσιμος και επαγγελματίας, που το επόμενο πρωινό μετά το live έδωσε τον καλύτερο εαυτό του. Με τους υπόλοιπους είχα προσωπική γνωριμία χρόνων και ήταν πιο άμεση η επικοινωνία και η συνεργασία. Ο Σάκης, που γνωριζόμαστε από μικρή ηλικία, τραγούδησε στο "Oceanus Procelarum", ένα ιδιαίτερο κομμάτι και πρόκειται για ένα απίστευτο καλλιτέχνη με επιμονή και αγάπη για αυτό που κάνει. Με τον Σπύρο ήταν η πρώτη μας συνεργασία, στον τρίτο μας δίσκο, αλλά ήταν μικρό το πέρασμα από τον δίσκο και σίγουρα θα ήθελα να τραγουδήσει σε ένα άλλο κομμάτι στο μέλλον. Με τον Attila, που τραγούδησε στο πιο ακραίο κομμάτι, το "Lycon" ,ήμασταν τυχεροί, μιας και δεν περιόδευε εκείνη την στιγμή και έκανε εξαιρετικά φωνητικά στο συγκεκριμένο κομμάτι καi ο Nicolas Sic, που τραγούδησε στο "Bitterness of Mortality" και στο "God Among Men".

 
Υπάρχει κάποιος δίσκος από την δισκογραφία σας που ξεχωρίζεις ιδιαίτερα;

Ο κάθε δίσκος καθρεφτίζει την κάθε εποχή και τα συναισθήματα που είχα. Ένας δίσκος που μπορώ να πω ότι έχει μια ιδιαίτερη σημασία, είναι ο τέταρτος δίσκος, "SIRENS", όπου ήταν ένα μεταβατικό στάδιο της μπάντας. Το Sirens ήταν ένας δίσκος που στην κυριολεξία έπαιξα τα πάντα, είναι ένας δίσκος όλος δικός μου και μια απάντηση, ότι η μουσική για εμένα είναι τρόπος ζωής. Αυτός ο δίσκος ενεργοποίησε πλευρές του εαυτού μου και μου έδωσε ώθηση και πείσμα. 


Από το Black Metal γενικότερα θα ήθελες να μας πεις 5 αγαπημένους σου δίσκους;

Limbonic Art - "Moon in the Scorpio"
Emperor -"In the Nightside Eclipse"
Burzum - "Aske"
Arcturus - "Aspera Hiems Symfonia"
Beherit - "Drawing Down the Moon"

Τι είναι αυτό που κάνει τις Αstarte να συνεχίζουν την πορεία τους μέχρι σήμερα; 

Η αγάπη μας για την μουσική και το ότι έχουμε πολλά πράγματα να μοιραστούμε με τον κόσμο που μας στηρίζει όλα αυτά τα χρονιά.

Υπάρχει περίπτωση να σας δουν οι οπαδοί σας live; 

Αυτή την περίοδο δεν έχουμε πλάνο για live. Προσπάθειες όμως για να γίνουν live έχουν γίνει αρκετές, όπως και είχαμε και έχουμε αρκετές προτάσεις για συναυλίες και ιδιαιτέρα στο εξωτερικό, αλλά δυστυχώς δεν βρίσκεις πάντα του σωστούς συνεργάτες. Όταν υπάρχουν ζόρια και απαιτήσεις κάποιοι προτιμούν τον καφέ και την παραλία.

 Tristessa θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την τιμή που μου έκανες, θα ήθελες να δώσεις κάποιο μήνυμα προς τους οπαδούς σας και τους φίλους του Under The Sign Of Metal, που θα διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη;

Και εγώ θέλω να ευχαριστήσω καταρχήν εσένα και την φιλοξενία του Under The Sign of Metal, τους αναγνώστες και όλους όσους δίνουν το ενδιαφέρον τους και την στήριξη σε εμάς, με κάθε τρόπο. Σημαίνει πολλά για εμάς και ευχαριστούμε όλους όσους στήριζαν και στηρίζουν τις προσπάθειές μας.

 Από τον Δημήτρη Άγα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου